qqqq
26-09-2007, 21:45
Aslında biten değil, bitmeyen aşklar acı verirler...
Aslında, dibine kadar yaşadığın değil, doymadan kalktığın aşklar ızdırap verirler...
Aslında, karsindakinin suçlu olduguna degil,
Kendinin suclu olduguna inandigin asklar, hayati mahvederler...
Sorumlulugu karsi tarafa degil, kendine de yiktigin asklar,
İcini acitirlar...
Cızz ettirirler...
Askin acisi, keşkelerin sayisiyla orantılıdır...
Keşkeler fazlaysa, askin acısı coktur...
Keskeler yoksa, artik ask da yoktur...
Aski bitirmek, sucun karsi tarafta olduguna inanmaktan gecer...
Sucun karsi tarafta olduguna inanamayanlar,
“keske sunu da yapsaydim” diyenler, aski bitiremezler...
Aski bitirmis gozukseler de, aciyi yok edemezler...
Aslinda biten degil, bitmeyen asklar aci verirler...
“Kalbin çok önemli gördüğü birini, sevme, arzulama ve içinde hissetme durumudur ask...”
Dibine kadar yasayıp tükettiğin değil, doymadan kalktığın, hala arzuladığın asklar izdi rap verirler...
Artik ulaşamazsın...
Oysa hala ulaşmak istersin...
Ask ya direkten dönmüştür...
Ya da bir nebze yaşanıp, yârim kalmıştır...
O durumda yarim kalan ya da direkten donen sevgiliyi görmek istemez insan...
Umudu yoksa görmek istemez...
Umudu varsa, yarim kalan askı takip etmeye devam eder... Kadın ve erkeğin yarim kalan askları dedi------...
Kadın yarım kalan aşkının, bir başka kadınla mutlu olmasını hiç istemez...
Onu biriyle görmek istemez... Mutluluk haberini duymak istemez...
Hele hele evlendiğini hiç işitmek istemez...
Aci çeker...
Aci öfkeyi biriktirir...
İntikamı çağırır... İntikam, nispet yapacak erkekleri buldurur...
Yarim kalan asklar, ihtiras ve intikamlarla dolu egolarca yerlerde sürüklenir...
Çamura bulanır, balcıkla sıvanır...
Erkek de yarim kalan askının, bir başkasıyla olmasını arzulamaz...
O günlerde askın bittiğini söyleyen gururu ile askın bitmediğini söyleyen duygusu arasında hüzünlü ve öfkelidir...
Yeni hayattan zevk alamaz, kolay asık olamaz...
Eski hayata gidemez, gururu izin vermez... Bu zamanlar, erkeğin en tehlikeli olduğu zamanlardır...
öfkelidir ve öfkesi şiddeti çağırır...
Kötülük etme iştahı kabarır...
Yarim kalan aska, ya da bir başkasına...
Sevgili bir başka erkekle beraber olunca, erkek yıkılır, ama rahatlar...
Yenilmiştir...
Ama, başka erkeğe gittiği için de artik ask bitmiştir...
Yenilgi, maçın devamından daha rahattır... Hiç olmazsa onunu görecektir...
Yeni bir hayata ve asklara gidebilecektir...
Hasta olmayan erkeğin öfkesi,
Kadın hayatına bir başka erkeğin girmesiyle sonlanır...
Kadının öfkesi ise, çok daha iyisi bulunmadıkça her daim sürecektir...
Bazen katlanarak ve aci intikamlar alarak...
Oysa askın bir zamanlar yarim kalmasının esas nedeni,
sucun ve sorumluluğun kişinin kendisinde olduğuna inanmasındadır...
“Keski”lerin çokluğundadır...
Zaman, yarım kalan aşka söylenen “keşkekleri,
“kahpe”ye çevirir...
En acısı da budur !!
Aslında, dibine kadar yaşadığın değil, doymadan kalktığın aşklar ızdırap verirler...
Aslında, karsindakinin suçlu olduguna degil,
Kendinin suclu olduguna inandigin asklar, hayati mahvederler...
Sorumlulugu karsi tarafa degil, kendine de yiktigin asklar,
İcini acitirlar...
Cızz ettirirler...
Askin acisi, keşkelerin sayisiyla orantılıdır...
Keşkeler fazlaysa, askin acısı coktur...
Keskeler yoksa, artik ask da yoktur...
Aski bitirmek, sucun karsi tarafta olduguna inanmaktan gecer...
Sucun karsi tarafta olduguna inanamayanlar,
“keske sunu da yapsaydim” diyenler, aski bitiremezler...
Aski bitirmis gozukseler de, aciyi yok edemezler...
Aslinda biten degil, bitmeyen asklar aci verirler...
“Kalbin çok önemli gördüğü birini, sevme, arzulama ve içinde hissetme durumudur ask...”
Dibine kadar yasayıp tükettiğin değil, doymadan kalktığın, hala arzuladığın asklar izdi rap verirler...
Artik ulaşamazsın...
Oysa hala ulaşmak istersin...
Ask ya direkten dönmüştür...
Ya da bir nebze yaşanıp, yârim kalmıştır...
O durumda yarim kalan ya da direkten donen sevgiliyi görmek istemez insan...
Umudu yoksa görmek istemez...
Umudu varsa, yarim kalan askı takip etmeye devam eder... Kadın ve erkeğin yarim kalan askları dedi------...
Kadın yarım kalan aşkının, bir başka kadınla mutlu olmasını hiç istemez...
Onu biriyle görmek istemez... Mutluluk haberini duymak istemez...
Hele hele evlendiğini hiç işitmek istemez...
Aci çeker...
Aci öfkeyi biriktirir...
İntikamı çağırır... İntikam, nispet yapacak erkekleri buldurur...
Yarim kalan asklar, ihtiras ve intikamlarla dolu egolarca yerlerde sürüklenir...
Çamura bulanır, balcıkla sıvanır...
Erkek de yarim kalan askının, bir başkasıyla olmasını arzulamaz...
O günlerde askın bittiğini söyleyen gururu ile askın bitmediğini söyleyen duygusu arasında hüzünlü ve öfkelidir...
Yeni hayattan zevk alamaz, kolay asık olamaz...
Eski hayata gidemez, gururu izin vermez... Bu zamanlar, erkeğin en tehlikeli olduğu zamanlardır...
öfkelidir ve öfkesi şiddeti çağırır...
Kötülük etme iştahı kabarır...
Yarim kalan aska, ya da bir başkasına...
Sevgili bir başka erkekle beraber olunca, erkek yıkılır, ama rahatlar...
Yenilmiştir...
Ama, başka erkeğe gittiği için de artik ask bitmiştir...
Yenilgi, maçın devamından daha rahattır... Hiç olmazsa onunu görecektir...
Yeni bir hayata ve asklara gidebilecektir...
Hasta olmayan erkeğin öfkesi,
Kadın hayatına bir başka erkeğin girmesiyle sonlanır...
Kadının öfkesi ise, çok daha iyisi bulunmadıkça her daim sürecektir...
Bazen katlanarak ve aci intikamlar alarak...
Oysa askın bir zamanlar yarim kalmasının esas nedeni,
sucun ve sorumluluğun kişinin kendisinde olduğuna inanmasındadır...
“Keski”lerin çokluğundadır...
Zaman, yarım kalan aşka söylenen “keşkekleri,
“kahpe”ye çevirir...
En acısı da budur !!