Kendimle

[cellat sergo]

Sarmaşıklar ardında bir şelale
Gökyüzünde bulutlar dans eder
Yağmur damlaları düşer ardınca
Ve ben kendimle kalırım

Suskun bir ağaç görsem
Yaslanırım gövdesine
İzlerim karıncaların akışını
Duyar gibiyim adım atışlarını
Ve yine kendimle kalırım

Sırtımda bir azık çantası kırlarda gezerim
Yemyeşil çayırlara atarım kendimi sere serpe
Kuşlar cıvıldaşır üstümde neşeyle
Ve tatlı bir ikindi meltemi yüzümü serinletir
Ve yine kendimle kalırım

Konuşmak isteyen bir bebek gibi
Ölümü isteyen bir hasta
Kimbilir tabutu hangi ağaçta
Ve kimbilir yeri
toprağın ne kadar altında
Sonra gülen bir yüz,
müjdeli haber gelince
Artık gam değmez bu gönle
Ve ben kendimle kalırım